zondag 25 september 2011

Duo-Art 7: Ignace Jan Paderewski (Everest X-901)


Ignace Jan Paderewski (1860-1941): Pools pianist, componist, diplomaat, minister-president van de republiek Polen. Voor meer info over de politieke rol van Paderewski verwijs ik naar Wikipedia. Van 1917-1919 was hij een actief lid van het Poolse Nationale comité. In 1919, in het nieuwe onafhankelijke Polen, werd Paderewski minister-president en minister van buitenlandse zaken. Hij ondertekende in 1919 in die hoedanigheid het Verdrag van Versailles. Op enkele Youtube-filmpjes is hij te zien: een home video uit 1928 van een bezoek aan Paderewski's kasteel Front Morge in Zwitserland, en een uit 1939 waarin hij spreekt over de Duitse inval in Polen. 
Enkele highlights uit zijn muzikale carrière:
1872-1878: studeerde aan het conservatorium van Warschau
1881-1884: studeerde compositie in Berlijn bij Friedrich Kiel en Heinrich Urban
1884: leerling van Theodor Leschetizky in Wenen
1887: debuut als pianist in Wenen.
Als componist heeft hij vooral veel pianostukken geschreven, met als grootste succes zijn Minuet op.14 no.1. In 1901 schreef hij een opera, Manru, die zijn première beleefde in Dresden en in 1902 ook in de Metropolitan werd uitgevoerd. Hij is in 1941 in New York overleden. Zijn uitdrukkelijke wens was om in Polen herbegraven te worden zodra dat land vrij was. Die herbegrafenis vond plaats op 28 juni 1992.
In 1936 is Paderewski spelend te zien in een aantal fragmenten in de film "Moonlight Serenade". Ook Chopin: Polonaise in As wordt in die film door hem gespeeld.
Paderewski heeft behalve voor Duo-Art ook rollen opgenomen voor Welte, Ampico en Art-Echo.


Ignace Jan Paderewski:
01  Minuet op.14 no.1    3:52
02  Caprice in G (genre Scarlatti) op.14 no.3    2:39
03  Melodie op.8 no.3 "Chants du Voyageur"    2:43
04  Legende op.16 no.1    4:37
05  Nocturne in Bes op.16 no.4    5:17

Franz Liszt:
06  Hongaarse rhapsodie no.2 in cis    8:05
07  Hongaarse rhapsodie no.10 in E    5:50
08  Maidens wish    4:49

Ignace jan Paderewski, piano (Duo-Art)
Everest X-901

Download mp3

zaterdag 17 september 2011

Duo-Art 6: Edwin Fischer (Everest X-920)


Edwin Fischer (1886-1960): Zwitsers pianist, dirigent en docent. Leerling van Martin Krause. Interesseerde zich voor de uitvoeringspraktijk van barokmuziek. Dirigeerde b.v. pianoconcerten van Bach en Mozart van achter de piano, voor die tijd volstrekt ongebruikelijk. Als pianist blonk hij m.n. uit in het Duitse repertoire (Bach, Beethoven, Mozart, Schubert). Enkele hoogtepunten uit zijn carrière:
1932: vormde zijn eigen kamerorkest. Volgde Artur Schnabel op als docent aan de Hochschule für Musik in Berlijn. 
1942: verhuisde naar Zwitserland, stopte in de 2e Wereldoorlog met optreden en lesgeven.
Na de 2e Wereldoorlog les gegeven in Luzern. 
Enkele van zijn leerlingen: Paul Badura-Skoda, Daniel Barenboim, Alfred Brendel, Jörg Demus, Conrad Hansen. Schreef boeken over lesgeven, en over de pianosonates van Beethoven. 
Hij trad op in solorecitals, concerten, dirigeerde en speelde kamermuziek. Vormde een beroemd pianotrio met Georg Kulenkampff, later Wolfgang Schneiderhan viool en Enrico Mainardi cello.
Fischer nam als eerste pianist de complete Wohltemperierte Klavier van Bach op (tussen 1933-36).
behalve voor Duo-Art heeft Edwin Fischer ook rollen opgenomen voor Welte.

Edwin Fischer

Johannes Brahms: Pianosonate no.3 in f op.5 (1853)
1  allegro maestoso    6:07
2  andante espressivo    9:57
3  scherzo: allegro energetico    3:51
4  intermezzo (Rückblick): andante molto sostenuto    3:29
5  finale: allegro moderato ma rubato    6:01
Edwin Fischer, piano (Duo-Art)
Everest X-920

Download mp3

zondag 11 september 2011

Duo-Art 5: Josef Hofmann (Everest X-923)


Josef Hofmann (1876-1957), pianist, componist, docent en uitvinder, geboren in het vroegere Oostenrijk-Hongarije, nu Polen. Wonderkind, trad op vanaf z'n 5e. Anton Rubinstein nam Josef Hofmann als zijn enige privéleerling aan in 1892 en regelde zijn debuut in Hamburg in 1894, waarbij Rubinstein's 4e pianoconcert werd uitgevoerd met de componist als dirigent. De volgende 50 jaar werd hij een van de meest beroemde pianisten van zijn tijd. Hij componeerde meer dan 100 werken, vaak onder het pseudoniem Michel Dvorsky. Tijdens de eerste wereldoorlog vertrok hij naar Amerika en naturaliseerde in 1926. In 1924 werd het Curtis Institute of Music (Conservatorium in Philadelphia) opgericht, Josef Hofmann kreeg de leiding over de piano-afdeling. Van 1927-1938 was hij directeur en wist musici als Leopold Auer, Fritz Reiner, Marcells Sembrich en Efrem Zimbalist aan zijn instituut te verbinden. Leerlingen van Hofmann waren o.a. Abram Chasins, Shura Cherkassky, Harry Kaufman, Ezra Rachlin, Nadia Reisenberg en Abbey Simon. Wegens een financieel en administratief conflict moest hij in 1938 terugtreden. Alcoholisme en huwelijksproblemen hadden een artistieke neergang tot gevolg. Hij gaf zijn laatste recital in 1946 in Carnegie Hall.
Hofmann kon niet erg goed van het blad lezen, maar had het vermogen een muziekstuk in zich op te slaan als hij het een keer gehoord had, zonder de gedrukte noten te zien (net als Liszt en Saint-Saëns). Hij had voor een pianist kleine handen: Steinway heeft een piano voor hem gebouwd met iets dunnere toetsen. Van 1901-1914 beantwoordde hij vragen van lezeressen van het damesblad Ladie's Home Journal, wat zijn populariteit ten goede kwam. Er zijn boeken van Josef Hofmann uitgegeven met selecties van zijn artikelen voor dit damesblad.
Als uitvinder (hij had natuurkunde en wiskunde gestudeerd) had Josef Hofmann meer dan 70 patenten op zijn naam staan, w.o. een pneumatische schokbreker voor auto's en vliegtuigen, een uitvinding die commercieel succesvol was in de periode 1905-1928.
In 1888, als 12-jarige jongen, heeft Josef Hofmann al een wasrol voor Edison opgenomen, maar deze rol is verloren gegaan in de eerste wereldoorlog. In 1895-6 nam hij in Rusland 4 wasrollen op met muziek van Mendelssohn, Wagner en Anton Rubinstein, die uitgebracht zijn op CD (Marston Records). In 1903 nam hij in Berlijn enkele G&T's op. In de periode 1912-1918 heeft hij akoestische 78t.platen opgenomen voor Columbia, en in 1922-1923 voor Brunswick. Daarna pas in 1935 enkele plaatkanten voor Victor, niet uitgebracht tijdens zijn leven. Ook in 1935 maakte hij proefopnamen voor HMV in Engeland. Dit waren de enige plaatopnamen waar Hofmann tevreden over was. De platen zijn pas na zijn dood uitgebracht. Ze zijn te bestellen bij Marston Records (Josef Hofmann vol.6, 2 CD's). 
Josef Hofmann heeft behalve voor Duo-Art rollen opgenomen voor Welte-Mignon (zie foto), Triphonola, en één rol voor Ampico. 
We horen op deze LP een transcriptie van het eerste pianoconcert van Chopin.


Frédéric Chopin: Pianoconcert no.1 in e op.11
1  allegro maestoso    15:41
2  larghetto    10:06
3  vivace    9:22
Josef Hofmann, piano (Duo-Art)
Everest X-923

Download mp3

donderdag 8 september 2011

Duo-Art 4: Sergei Prokofiev (Everest X-907)


De piano die gebruikt is voor deze Duo-Art serie van Everest is een Steinway, gebouwd in 1929 uit de verzameling van Harold L. Powell, North Hollywood, California. Alle rollen, gebruikt in deze Everest Duo-Art serie, zijn ingespeeld tussen 1916 en 1925.
Sergej Prokofiev (1891-1953): Russisch componist, pianist en dirigent. Wonderkind, kon goed schaken op z'n 7e, componeerde op z'n 9e zijn eerste opera. Had les van Reinhold Glière, en kon via bemiddeling van Alexander Glazounov toegang krijgen tot het Conservatorium in St. Petersburg in 1904. daar kreeg hij les van Glazounov en Rimsky-Korsakov. In 1918 vertrok Prokofiev vanwege de Revolutie naar Amerika en vervolgens in 1920 wegens gebrek aan succes naar Parijs. In 1936 keerde hij definitief naar Rusland terug, leed onder de censuur en stierf in 1953 op dezelfde dag als Stalin.
Prokofiev nam alleen rollen op voor Duo-Art. Buiten deze rollen heeft hij de volgende opnamen gemaakt van composities van hem:
1932: Pianoconcert no.3, met Sergei Prokofiev als solist, en de London Symphony Orchestra o.l.v. Piero Coppola, voor HMV;
1935: Solo pianostukken voor HMV;
1938: Romeo en Juliet: 2e suite. Prokofiev dirigeert het Moskou Philharmonisch Orkest.


Side 1:
Serge Prokofiev: 
01  Toccata op.11    4:20
02  Prelude op.12 no.7    2:15
03  Tales of the old grandmother op.31 no.3    3:13
04  Scherzo op.12 no.10    2:17
05  Gavotte op.12 no.2    2:41
06  Marche op.12 no.1    1:29
07  Sarcasms op.17 nos. 1+2    2:51
08  Rigaudon op.12 no.2    1:20
09  "Love for three oranges": intermezzo    1:15

Side 2:
10  Modest Moussorgsky: Pictures at an exposition: Bydlo; Ballet    3:40
11  Alexander Glazounov: Gavotte op.49 no.3    2:21
12  Nicolai Myaskovsky: Prichudi op.25 nos. 1+6    2:48
13  Alexander Scriabin: Prelude op.45 no.5; Winged poem op.51 no.3    2:53
14  Nikolai Rimsky-Korsakov: Scheherazade: Fantasia arrangement    7:58

Everest X-907

Download mp3

vrijdag 2 september 2011

Duo-Art 3: Harold Bauer (Everest X-910)


Harold Bauer (1873-1951): geboren in Londen, zijn vader was een Duits violist, zijn moeder was Engelse. Hij debuteerde als violist in 1883, toerde 9 jaar in Engeland en nam in 1892 een jaar les in Parijs van Ignace Jan Padewerski. In 1893 speelde hij samen met de violist Achille Rivarde de wereldpremière van de vioolsonate in B van Frederick Delius in Parijs. Een tournee door Rusland in 1893-94 volgde, hij keerde terug naar Parijs en tournees door heel Europa volgden, w.o. in 1899 in Nederland. In 1908 speelde hij de wereldpremière van Children's corner suite van Claude Debussy in Parijs. Gedurende de oorlog was Bauer in Amerika en naturaliseerde in 1917 als Amerikaan. Hij was oprichter en directeur van de Beethoven Association in New York (1918-1941), een gerenommeerde stichting voor kamermuziek. Veel belangrijke musici van die tijd hebben meegewerkt aan kamermuziek-concerten, buiten Harold Samuel zelf o.m. Pablo Casals, Jascha heifetz, Eugène Ysaÿe, Mischa Elman, Olga Samaroff en Leopold Stokowski. 
Als docent gaf hij masterclasses en leidde de piano-afdeling van de Manhattan School of Music. Harold Bauer was ook actief als kamermuziekspeler: speelde pianotrio's met Jacques Thibaud en Pablo Casals, en vormde een pianoduo met Ossip Gabrilowitsch.
Hij heeft veel rollen opgenomen: de meeste voor Duo-Art, maar ook voor de merken Ampico, Apollo, Art-Echo, Artrio-Angelus, Pleyela en Triphonola


Ludwig van Beethoven:

Pianosonate no. 8 in c op.13: Pathétique

1  grave    6:39
2  adagio cantabile    5:12
3  rondo allegro    4:29

Pianosonate no.23 in f op.57: Appassionata
4  allegro assai    8:35
5  andante con moto; allegro ma non troppo    12:00

Harold Bauer, piano (Duo-Art)
Everest X-910

Download mp3