vrijdag 2 september 2011

Duo-Art 3: Harold Bauer (Everest X-910)


Harold Bauer (1873-1951): geboren in Londen, zijn vader was een Duits violist, zijn moeder was Engelse. Hij debuteerde als violist in 1883, toerde 9 jaar in Engeland en nam in 1892 een jaar les in Parijs van Ignace Jan Padewerski. In 1893 speelde hij samen met de violist Achille Rivarde de wereldpremière van de vioolsonate in B van Frederick Delius in Parijs. Een tournee door Rusland in 1893-94 volgde, hij keerde terug naar Parijs en tournees door heel Europa volgden, w.o. in 1899 in Nederland. In 1908 speelde hij de wereldpremière van Children's corner suite van Claude Debussy in Parijs. Gedurende de oorlog was Bauer in Amerika en naturaliseerde in 1917 als Amerikaan. Hij was oprichter en directeur van de Beethoven Association in New York (1918-1941), een gerenommeerde stichting voor kamermuziek. Veel belangrijke musici van die tijd hebben meegewerkt aan kamermuziek-concerten, buiten Harold Samuel zelf o.m. Pablo Casals, Jascha heifetz, Eugène Ysaÿe, Mischa Elman, Olga Samaroff en Leopold Stokowski. 
Als docent gaf hij masterclasses en leidde de piano-afdeling van de Manhattan School of Music. Harold Bauer was ook actief als kamermuziekspeler: speelde pianotrio's met Jacques Thibaud en Pablo Casals, en vormde een pianoduo met Ossip Gabrilowitsch.
Hij heeft veel rollen opgenomen: de meeste voor Duo-Art, maar ook voor de merken Ampico, Apollo, Art-Echo, Artrio-Angelus, Pleyela en Triphonola


Ludwig van Beethoven:

Pianosonate no. 8 in c op.13: Pathétique

1  grave    6:39
2  adagio cantabile    5:12
3  rondo allegro    4:29

Pianosonate no.23 in f op.57: Appassionata
4  allegro assai    8:35
5  andante con moto; allegro ma non troppo    12:00

Harold Bauer, piano (Duo-Art)
Everest X-910

Download

4 opmerkingen:

  1. Ha, I picked up this very LP today, recognized the Everest piano series from your blog, and took it home.

    The pianist Harold Bauer I only know because he recorded with the Flonzaley quartet. I look forward to hearing his solo performance now.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Thank you again for this upload. Bauer plays with an interesting "staccato" and a breezy and light touch. I wonder what is this instrument he plays which has a kind of Fortepiano sound. All very interesting!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, what a recording of the Pathetique! I've never heard another one quite so individual - flexible tempo with continuous ebb & flow, idiosyncratic phrasing/pedalling, unusual balance of lefthand/righthand... I guess that is a sign that he recorded before pianists grew up listening to each other on records, so maybe this is his own version direct from the score with no preconceptions - - you won't hear that again! Fabulous. I've listened to it 3 times in a row & it still keeps surprising me. (Oh, the Appassionata is pretty good too!)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Thanks for your interesting comment, David! I think it's a wonder that in those days the technique was so good that a piano roll could register all those elements. Pianists preferred recording on reproduction rolls - better than the acoustical recordings...

    BeantwoordenVerwijderen